Ga naar homepage Koninklijk NVVH-Vrouwennetwerk
  • AFDELING BREDA
Breda
Verslagen
VERSLAG VAN DE OPENINGSMIDDAG DD. 11 SEPTEMBER
Lezing door Anneke Polling over "SPROOKJES"
 
Een lid uit onze eigen gelederen, heeft deze middag als spreekster opgetreden. Ze is
3 jaar lid van onze vereniging en is opgegroeid met verhalen en literatuur.
Ik was heel benieuwd hoe zij ons kon boeien met haar verhaal over "sprookjes".
Ze heeft naar verbinding gezocht tussen literatuur en sprookjesverhalen.
Voor de pauze heeft ze ons verteld over de kenmerken van sprookjes n.l.:
• een sprookje is altijd: een afgerond verhaal.
• het begint altijd met: "Er was eens..", als een verhaal zo begint weet je dat er een sprookje komt.
• er gebeuren dingen in die je niet voor mogelijk houdt. Met vele interpretatie mogelijkheden.
• ze zijn doorverteld van ouder op kind en speelden in het verleden.
• het zijn avonturenverhalen en eindigen altijd met: "en ze leefden nog lang en gelukkig".
• er is steeds een held en dat is dan altijd een jonge man of vrouw, die de slechterik wil uitschakelen. 
• het verhaal wordt als wonderlijk en betoverend ervaren.
• in stijl en symboliek is er veel herhaling en verwijst ook vaak naar de oude literatuur.
Als volwassene denk je aan sprookjes: Wat een wreedheid en dat beroerde allemaal onze kinderzielen!
Het is een wonder dat wij daar allemaal zo goed zijn uitgekomen!
Maar ook daar had Anneke weerwoord op.
Sprookjes zijn in onze volwassen ogen wreed.
 
Maar kinderen tot ± 9 jaar zien in sprookjes dat het goede wordt beloond en het kwade wordt gestraft.
De verhaallijnen zijn daarbij leidend en  spannend.
Kinderen vanaf 10 jaar willen geen sprookjes meer horen en gaan voor de echte verhalen!
Ook is er veel gespeculeerd over het ontstaan van sprookjes en de verspreiding ervan. Er is ook veel onderzoek naar sprookjes gedaan.
Vooral toen er veel kritiek op sprookjes ontstond. Maar onderzoekers gaan daar heel verschillend mee om.
Zo hebben Aarne en Tomson 3200 verhalen gevonden! 
Zij hebben geprobeerd de oervorm en typen te reconstrueren.
Grimm (bekend van de sprookjes van….) ontdekte dat sprookjes veelal zijn opgetekend op het platteland maar ook deels door de burgerbevolking.
Mondeling en schriftelijk gaven zij ieder hun eigen toon mee.
Jung en Freud legden de sprookjes op hun eigen manier uit. Pedagogen voerden discussie over ‘het goed en kwaad’ van sprookjes op de kinderziel.
Zo werden er naar eigen belang veranderingen aangebracht tot aan het bekend maken van het nationalistisch of psychologisch belang.
Zo gaf Anneke ons een schat aan informatie mee hoe wetenschappers uit verschillende disciplines met "sprookjes" bezig zijn geweest.
Na de pauze ging Anneke in op enkele sprookjes en hoe die in onze  huidige samenleving nog steeds doorwerken. Sprookjes zijn voor kinderen nog steeds spannende verhalen. In deze tijd zijn de psychologische aspecten ook belangrijk geworden. We nemen er een paar door.
De inhoud van de hierna besproken sprookjes zijn ons goed bekend.
  
 
Assepoester:  is als woord zelfs een zelfstandig begrip geworden.
Wie kent niet het "Cindarella complex". Veel mensen kennen het gevoel van achtergesteld te zijn!

Doornenroosje:  het is een Europees sprookje. Verschillende versies zijn ervan en vol met symboliek. De smaak en het verhaal zijn door de tijd achterhaald en veranderd maar "het noodlot" is van alle tijden geweest!

Sneeuwwitje:  hierbij is vooral de kus van de prins belangrijk geworden. Dit staat voor het wakker schudden en ontwaken uit een impasse waarin iemand zit.
In dit sprookje zit ook veel voer voor psychologen. Bijv. hoe een moeder haar dochter opvoedt, of de moeder jaloers is op haar dochter en hoe daar mee om te gaan.

Roodkapje:  een sprookje met een bizar einde dat ook weer door verschillende verhalenvertellers anders wordt geïnterpreteerd. Maar houdt ook een waarschuwing in. Steeds voorzichtig te zijn en niet iedereen te geloven op zijn of haar blauwe ogen.

Sprookjes alleen voor kinderen?!?!
Echt niet, dat werd ons wel duidelijk deze middag.
Tot slot nog een kort sprookje:
De jongen vroeg aan het meisje "wil je met me trouwen?"
Het meisje zei "nee" en ………zij leefden nog lang en gelukkig!
Anneke namens alle 80-aanwezigen bedankt. Het was heel leerzaam en boeiend.
Ida Clarijs
 

 
VERSLAG VAN MUSEUMCLUB II
Op 27 september om10.00 uur verzamelden wij met 7 dames op het station. De heenweg ging goed naar Het Kunstmuseum in Den Haag. (Gemeente museum).
Eerst koffie gedronken in het grand café, voor sommigen met iets lekkers.
Toen naar de tentoonstelling De Frisse Wind. (Een zomerse kijk op de Haagse School)
 
Ook was er een mooie tentoonstelling over
"het wonder van Delftsblauw-  en zwart".

Het gemeente museum is op zichzelf al mooi. (architect Berlage).
Vanaf 12 oktober tot februari 2020 is er een tentoonstelling van Monet, "de tuinen".

Na het museum gingen we naar de Frederik Hendriklaan, "de Fred", zoals deze laan in de volksmond wordt genoemd, waar we een gezellige lunch genoten in het restaurant achter boekhandel Paagman.
Daarna met de tram naar het station. We reisden terug tussen de actievoerders voor het goede milieu.
We zijn gezond en wel gearriveerd in Breda.
Lydia van der Gun
 
 
 
VERSLAG VAN DE EXCURSIE NAAR DE BOTANISCHE TUINEN IN UTRECHT
 
Op 25 sept. gingen we op stap voor ons eerste uitstapje na de zomerstop.
We zetten koers richting Utrecht naar de "Botanische Tuinen".
Het weer werkte niet echt mee. We vertrokken met regen maar in de bus zaten we droog! En gelukkig, het viel mee en eenmaal aangekomen werd het droog.
Eerst koffie/thee gedronken en daarna ging een ieder op eigen gelegenheid "de Tuin" in.
 
De Utrechtse Botanische Tuinen zijn een onderdeel van de Universiteit Utrecht en liggen in het hart van het universitaire Science Park. De Tuinen, met een oppervlakte van 9 hectare, zijn aangelegd op en rondom het
19e eeuwse Fort Hoofddijk. Hier vindt u de prachtige Rotstuin compleet met waterval, de Evolutietuin, de (sub)tropische collecties in de Tropische Kassen, de Ontdektuin, een Bijenhotel en de Vogelhut.
De mooiste planten uit de hele wereld in een aantal verrassende tuinonderdelen. Er is een grote kas vol tropische planten, waaronder de stekelige kapokboom, wonderlijke orchideeën en bekende tropische soorten als banaan en cacao.
Bijzonder is de Ontdektuin met zijn 18 plantenthema’s zoals medicinale planten, plantaardige verfstoffen en planten uit de Bijbel.
In het bijenhotel, met daaromheen vlindervriendelijke borders en poeltjes, wemelt het van de bijen, vlinders en libellen.
 
Behalve een zee van bloemen, bieden de Botanische Tuinen Utrecht veel spannende plantenverhalen, een tuincafé met terras en een winkel vol tuinboeken en cadeautjes.
Om 13.00 u. stond er een geweldige lunch op ons te wachten in de voor ons gereserveerde serre. Na het versterken van de inwendige mens ging iedereen weer op pad om nog wat aparte planten te zoeken.
 
Om  16.00 u. was het tijd om te vertrekken richting Breda. Daar aangekomen begon het te regenen. We hebben dus enorm geboft.
Ik hoop dat het voor iedereen een leuke dag is geweest en hoop jullie weer terug te zien op 27 november voor onze volgende excursie.
Truus vd. Hazelkamp
 
VERSLAG VAN MUSEUMCLUB I
 
Op een mooie zomerdag zijn we met een kleine groep naar museum Beelden aan Zee in Scheveningen geweest. Dit museum, gelegen aan de boulevard in Scheveningen, is 25 jaar geleden door koningin Beatrix geopend.
Je kunt er beslist niet zomaar aan voorbij lopen, want je wordt op de boulevard al verwelkomd door een serie schitterende, grappige Sprookjesbeelden in een soort openbare Beeldentuin. Leuk voor jong en oud.
 
Het museum zelf wijkt af van ieder ander museum. Het is het enige museum in Nederland dat zich volledig richt op moderne beeldhouwkunst. De ruime zalen hebben grote glazen wanden, zij grenzen weer aan prachtige, grote beeldenterrassen, zodat je, kijkend naar de beelden bijna altijd tevens kunt genieten van het zeezicht.
Het is alsof de beelden in de (ruige) natuur geplaatst zijn .
Wat je in het museum als bezoeker ervaart, is een wonderlijke tegenstelling met de levendigheid van de directe omgeving: De stille schoonheid van de beelden met op de achtergrond wiegend helmgras en op afstand het ruisen van de zee....... én de drukte en euforie die je beneden op de boulevard en vanaf het strand tegemoet komt.
We zagen een prachtige tentoonstelling van Plensa en Gilboa. We hebben intens genoten van dit aparte museum!
 
Later op de middag hebben we nog een terrasje gepakt en onder het genot van een drankje gekeken naar het drukke strandleven. En......zo werd het langzamerhand weer tijd om naar huis te gaan. Het was een fantastische dag!
 
Ps.: Als je slecht ter been bent, zal ik dit museum niet aanbevelen!
 
 
 
VERSLAG VAN MUSEUMCLUB I

Museumjournaal tijdens de vakantie.
Na ons bezoek aan het Van Goghmuseum (Hockney - van Gogh) hebben we weken later op veler verzoek ook Het Rijksmuseum in het drukke Amsterdam bezocht.
Deze 2 musea zijn al vaak aan bod geweest, daar wil ik nu niet verder op ingaan. Alleen dit.....Het was weer een feest om daar te zijn.
 
Op 23 juni hebben we met een kleine groep Museum Voorlinden in Wassenaar bezocht. Met de auto!
Dit museum is nl. moeilijk bereikbaar met het OV., trein, bus en dan moet je nog een halfuur lopen.
Het moderne museum met de prachtig aangelegde tuinen van Piet Oudolf, riant gelegen op een schitterend landgoed is een lust voor het oog.
Het museum biedt sowieso alleen maar moderne kunst (minimal art, performances, videokunst, etc.) Ook al houd je niet van die moderne kunst, of begrijp je er niets van, dan kun je tóch aan de hand van een boekje met uitleg er veel over lezen. Zo wordt steeds duidelijker wát de bedoeling van de kunstenaar  is en eigenlijk zie je iedereen steeds enthousiaster worden. Het is echt de moeite waard. Een aanrader!
De lunch in het nabijgelegen landhuis was ook een succes.
In Voorlinden beleef je kunst, natuur  en architectuur. Over architectuur gesproken.....
 
Op zondag 21 juli hebben we met 10 personen een  uitgebreide rondleiding gehad in het Nassau Hotel in Breda. Wij kennen allemaal nog het oude klooster in de Nieuwstraat van vroeger met de zusters Franciscanessen.
Na 1992 hebben er studenten in gezeten.
Toen het  pand totaal dreigde te verloederen heeft men zich over die 4 oude panden en de kapel ontfermd. Er is iets heel moois van gemaakt.
Geen gemakkelijke opgave!
Van de 4 zeer oude hofhuizen is een mooi hotel gemaakt, heel modern met 94 kamers.
Veel mooie ornamenten aan plafonds of trap zijn bewaard gebleven of gerestaureerd. In de kapel kunnen feesten of recepties gehouden worden, de prachtige tegelvloer is ook bewaard gebleven. Heel veel elementen uit de kapel of  het klooster kom je overal tegen.
Zoals schitterende biechtstoelen en bidstoelen.
In 1888 liep er een tunnel onder de Nieuwstraat door voor de zusters om aan de overkant in de scholen te komen. De deur is er nog, de tunnel allang niet meer. En overal in het hotel zie je prachtige foto’s van moderne nonnen met een vette knipoog naar het verleden.
In de nieuwe aanbouw hebben we gezellig geluncht. Dat was een heerlijk uitje op een zondag in onze eigen stad!
Opm: Op Open Monumentendagen doet het Nassau Hotel ook mee aan de open dagen.
Mocht u interesse hebben?
A vd E
 
 
 
 
VERSLAG VAN DAGTRIP MET DE MUSEUM PLUS BUS
NAAR DE HERMITAGE IN AMSTERDAM

Op maandag 3 juni 2019 vertrokken we rond 9.00 uur vanaf de Poelewei in Breda met de nagenoeg volle Museum Plus Bus naar de Hermitage Amsterdam, de Nederlandse dependance van het Staatsmuseum De Hermitage te Sint-Petersburg. We hadden er zin in en stonden ruimschoots op tijd al vol verwachting te wachten. De Museum Plus Bus is een uniek initiatief voor ouderen in Nederland. Dankzij de genereuze steun van partner Bank Giro Loterij rijdt de bus dagelijks een groep senioren naar één van de veertien deelnemende musea. Het gaat in de eerste plaats om senioren die om welke reden dan ook niet meer zelfstandig een museum kunnen bezoeken. Dames met rollator of rolstoel hadden vandaag dan ook voorrang; de overige stoelen mochten bezet worden door leden, die nog wel mobiel zijn.
De chauffeur zette bij de vooringang van de bus een losse opstap met leuningen vast aan de bus, zodat iedereen gemakkelijk kon instappen. Ook was er achter in de bus een lift-plateau waarmee de aanwezige rolstoel met inzittende op een gemakkelijke manier in de bus kon worden geplaatst. Van alle gemakken voorzien dus.
De rit naar Amsterdam verliep voorspoedig: we waren zelfs wat vroeg voor het museum zodat onze chauffeur een kleine omweg maakte via Schiphol, waardoor we vanuit de bus een kijkje kregen op de drukte van Schiphol: binnenkomende en/of taxiënde maar ook  opstijgende vliegtuigen. Kortom een leuke verrassing, want daar kom je eigenlijk nooit.
Vervolgens gingen we naar de Hermitage: een prachtig 17e-eeuws majestueus gebouw aan de Amstel. Onze bus kon parkeren op een binnenplaats aan de achterkant van het museum, zodat we letterlijk voor de (achter)deur konden uitstappen. We gingen met lift of trap naar boven, waar we werden ontvangen met een lekker kopje koffie of thee.
Daarna werd de groep in twee kleinere groepen verdeeld, waarna elke groep met een eigen gids een rondleiding kreeg in het museum.
We kregen uitleg over de oprichting en de indeling van het museum. Ook werd verteld dat in de Hermitage Amsterdam steeds wisselende tentoonstellingen te zien zijn met werken uit de beroemde en omvangrijke Russische collectie. Daarnaast worden er in dit museum ook tentoonstellingen georganiseerd in samenwerking met het Amsterdam Museum, het Rijksmuseum en het Outsider Art Museum. Tevens biedt de Hermitage een uitgebreid programma met concerten, lezingen, rondleidingen, familieateliers, teken- en schilderworkshops en dit jaar ook speciale jubileumactiviteiten.
De Hermitage Amsterdam bestaat 10 jaar en viert feest. Reden voor een spectaculaire cadeautentoonstelling: De Schatkamer! (tot en met 25 augustus 2019). Samen met de Sint Petersburgse directeur Michail Piotrovsky werd een prachtige keuze gemaakt uit de museumschatten van de Hermitage, waaronder de collecties van de tsaren. Er is gekozen voor kunstwerken van grote namen als Bernini, Matisse, Rembrandt, Tintoretto, Van der Weyden en Velázquez, maar ook kunst uit de prehistorie, het oude Egypte, keizerrijk China en Rusland. Wij kregen dus een rondleiding op deze prachtige jubileumtentoonstelling onder het motto: waan je in een ware schatkamer en maak een spannende ontdekkingstocht door 25.000 jaar kunstgeschiedenis. Een unicum in Nederland. Het was heel bijzonder om zo een kijkje met uitleg te krijgen. Zeer de moeite waard.
 
Vervolgens genoten we van een lekkere tweegangen lunch in het café-restaurant. Daarna was er nog wat vrije tijd om op eigen gelegenheid nog even een en ander te gaan bekijken of een kijkje te nemen in de Museumshop. Om kwart voor 3 moesten we weer aanwezig zijn bij de bus, zodat we de file voor waren en op tijd terug waren in Breda.
Wat mij betreft: een hele mooie dag en zeker de moeite waard om nog eens naar de Hermitage in Amsterdam te gaan. Met dank aan Truus voor de organisatie van deze dag.
Joke Tacke
 
 
VERSLAG VAN DE 5 DAAGSE REIS VAN 13  T/M  17 MEI NAAR MÜNSTER EN OSNABRÜCK
 
Dag 1 vertrokken we om 9.00 uur vanaf de Poelewei naar Duitsland. 
In Duitsland bezochten wij in Tecklenburg het poppenmuseum. Tecklenburg is een heel mooi dorpje, waar we rondgewandeld  hebben voordat we het museum bezochten. De poppen zijn verzameld in Noordrijn-Westfalen. Het waren grote poppen met slaapogen. Ook zag ik daar Jan Klaassen en Katrijn, bromsnor, het spook enz. In de hal stond een poppenhuis met verlichting en mooie trappen. Er was ook nog een poppenhuis uit Nederland. Van alles was er: keukens, pannen, potten.
Nadat we nog iets genuttigd hadden op een terras gingen we naar Bielefeld waar ons hotel Mercure in een park op de heuvels van Johannisberg stond. Wij hadden prachtig uitzicht op Bielefeld. De kamers waren ook perfect. Zo ook de keuken.
 
Dag 2 gingen we naar Münster.
Wij zagen in het stadhuis waar de vrede gesloten is in 1648 een video daarover.
We bezochten in het Kunstmuseum een tentoonstelling over Pablo Picasso tekeningen en schilderijen. Op de 1e verdieping was een tentoonstelling over grafische kunst het meest uit de vorige eeuw.
Ook kregen wij een rondleiding in de dom, die in de 2e Wereldoorlog door de Engelsen per ongeluk vernietigd was. Nu weer opgebouwd met verschillende religieuze beelden, een gids leidde ons rond en wees ons met een lantaarn de belangrijkste elementen. Ook had hij een sleutel waarmee hij ons een geheime plaats zou laten zien. Aan het eind openbaarde hij het geheim. Een blauwe kamer met blauwe muurschildering en tegels, een blauwe vergadertafel met blauwe stoelen. Daar vergaderde de bisschop met andere leiders.    
 
Dag 3 reden we naar Brakel. Daar konden we een modelspoorbaan in een berglandschap bewonderen. We konden een ernstig ongeluk met een gewonde aanschouwen. Auto’s op wegen enz. We zagen het donker worden, plotseling ging overal het licht aan in de treinen, reclame verlichting. De spoorbaan was nog niet af, een nieuwe maquette werd gemaakt.
Tegen de middag gingen we naar Nieheim voor een bezoek aan het Westfalen Culinarium. Daar kwamen we voor 10.45 uur aan en moesten we ons zelf vermaken. Het restaurant ging 11.00 uur open.
Dus op zoek naar iets anders. Een paar dames konden bij de bakker een lekker broodje met koffie nuttigen. Dat was het enige dat open was. Na deze lunch waren we vrij want in de middag ging het museum open. Sommigen bezochten een leuke kleine kerk, deze was helemaal blauw en eenvoudig. Prachtig. Ook waren er weer veel vakwerkhuizen. We hebben veel gewandeld en gefotografeerd.
De rondleiding in de vier musea was leerzaam, het biermuseum maakte ons dorstig. Na afloop kregen we een kwartglaasje bier, dat maakte ons nog dorstiger. We konden dus nog wat  kopen ook jam en dergelijke.
Op naar het hotel.
 
Dag 4 naar Osnabrück en het Felix Nussbaum Haus. Daar zagen we het leven en de schilderijen van Felix Nussbaum. In de II WO moest hij met zijn vrouw (ook kunstschilder) Felka Platek onderduiken omdat beiden Joods waren. Zij leefden in Brussel ergens op een zolder. Werden door de Gestapo gezocht. Door verraad werden zij 31 juli 1944 gevangen genomen en vervoerd naar Auschwitz en daar vermoord. Zij waren 44 jaar. Een treurige geschiedenis.
Er was ook een Dürer Kabinett.
In het centrum van Osnabrück hebben we nog snel geluncht, want de bus wachtte.

Diezelfde dag, het was regenachtig, gingen wij naar Hamelen, daar hadden we een idyllische boottocht in de regen. Niet erg fleurig. Helaas was er geen tijd voor het centrum met de rattenvanger van Hamelen. Er zijn daar leuke restaurants met beelden van de rattenvanger.
Dus weer terug naar het hotel.
 
Dag 5 maakten we ons klaar voor de terugreis naar Nederland.
Onderweg hadden we een stop van ca 1½  uur en kregen een rondleiding in een showkas over snijbloemen en groenten te Emsflower/Emsbüren. Wij zagen vele robots en weinig werknemers. Er was een vlindertuin met een poppenkast waarin we vlinders zagen uitkomen, deze moesten eerst droog worden voor ze uit de kast konden. Ook zagen we aapjes en opgezette dinosaurussen die bewogen.
Een koffie met gebak of een lunch  konden we nuttigen in een restaurant aldaar, maar zij hadden niet zoveel bezoekers verwacht, dus het duurde nogal lang. Vlug eten en naar de bus.
’s Middags naar het kasteel Twickel in Delden, waar we niet in konden, maar wel een rondleiding kregen van een dame en een heer (2 groepen) op het landgoed.
Het is een mooi landgoed met tuinen, bijzondere bruggen, koepels boven op een heuvel waar je wel heen moest anders kon je het niet zien. Een extra gebouw voor een nazaat en familie, die daar vrij kunnen wonen omdat landgoed en gebouwen ondergebracht zijn in een stichting.
 
Tenslotte gingen we naar de Ruggestee in Hoenderloo, alwaar een heerlijk diner werd geserveerd.
Het was al laat dus weer snel naar de bus voor de laatste rit. Ho!, Truus is haar jas kwijt. Terug, met Thomas de chauffeur, naar het restaurant. Geen jas!, die lag in de bus helemaal achteraan op de plank tegen de achterwand verstopt. Gelukkig.
In Breda keken familie en vrienden verlangend naar ons uit.
Lydia van der Gun. 
 
 
 
VERSLAG VAN DE VOORJAARSDAG DD. 8 MEI
Lentedag 2019
 
Nou, echt lenteweer was het niet hè? Fris en regenachtig, ongezellig dus. Maar... dan maken we het zelf toch gezellig met elkaar? Geen probleem,  na de binnenkomst eerst melden, lootjes kopen en bijkletsen met koffie of thee.
Intussen zagen we dat alle lekkernijen voor de lunch al klaar gezet werden. Heerlijke groentesoep (ik had maar 1 balletje en mijn buurvrouw 3!)
En wat zijn die koffiebroodjes veel te lekker, mmm!
Er was keuze genoeg: broodje met of zonder beleg, kroket, of, ook lekker, met tevredenheid.
Het werd tijd om met Dorinde Smit Duijzentkunst op visite te gaan bij de families Strauss. Ze gaf een leuke intro en de toon van de lezing was gezet.
In iedere familie vallen er wel eens woorden, maar hier kwamen hele familievetes voor.
Pa Johann Strauss sr. stond aan het hoofd en werd "Der Vater" genoemd. Moeder Anne kwam niet veel voor in het verhaal, maar ze hadden 3 zonen Johann jr., Joseph en Eduard. Er waren meer Straussen, maar die  waren geen familie: Richard Strauss en Oscar Straus (met één S!)
Het bekendste muziekstuk is tot op de dag van vandaag "Wienerblut" en wordt in ere gehouden door André Rieu met zijn Johann Strauss Orkest. Muziek die we allemaal zo goed kennen en wat zou het leuk zijn geweest wanneer er filmbeelden bij waren geweest van klassiek ballet en dansende paren. Maar Dorinde heeft er bewust voor gekozen om het niet te doen.
(ik verstond haar uiteenzetting hierover helaas niet).
We gaan terug naar Der Vater, hij was geen lang leven beschoren, 1804 - 1845. 
Hij hield van de Weense volksmuziek en kreeg op jonge leeftijd een viool en ja..... de rest is Historie. Op z’n vijftiende speelde hij mee in het orkest van Joseph Langer, zijn leermeester, een genie op de viool.
Hij nam muziek over (stal??) van Herr Joseph en had 20 jaar zijn eigen orkest met amusement muziek. Hij was hiermee een graag geziene gast op de Hofbals van de Keizer.
De oudste zoon Johann Strauss jr., Sjanie genoemd, wilde eigenlijk bankdirecteur worden, maar verloor zijn hart toch ook aan de viool.
Hij was super begaafd en bestierde 19 jaar "der Tanz Kapelle".
Hij was ijdel en liet zich graag vereren en toejuichen. Helaas, hij werd ziek, een burnout, alles werd hem te veel en moest het rustiger aan gaan doen. Daarom ging hij verder met zijn 2 broers, Joseph en Eduard, die bekendheid verworven met o.a. de Can Can of Galop. Dorinde zette het muziekplaatje ervan op en in gedachten huppelden we even mee ....!
Johann jr. maakte 500 muziekstukken en Joseph 300. Johann werd der Walzerkönig genoemd en jaloezie was er genoeg tussen de broers.
Eduard, de jongste van het stel, was ook een zeer begaafd man en werd dirigent van Solo dansen: Gavottes en Mazurka. Groepsdansen: de Engelse wals en Parendansen: Walsen.
Nu ook weer even mooie luistermuziek (voor sommige dames toch moeilijk om even hun mond te houden en dat is jammer)
In de Negentiende Eeuw kwam de Operette, een waar succes.
Johann componeerde met de Weense Operette o.a. Die Fledermauss.
We horen nog muziek van Oscar Straus, gezongen door Marco Bakker
"Dunkel Rote Rosen".
Voordat de pauze begon: eerst de loterij. Altijd spannend. Even de benen te strekken. Er stonden heerlijke verfrissingen klaar om de keeltjes te smeren, want na de pauze kwam André Rieu met z’n wegsmeltende muziek om mee te zingen.
    
André Rieu werd geboren in Maastricht in 1949. Ook hij had al vroeg zijn zinnen gezet op het vioolspelen. Zijn vader was concertmeester en nam zijn kinderen vaak mee. Zo groeide de zin van Andre en de liefde voor het vioolspel. Hij ging viool studeren in Brussel en solliciteerde vaak op inval vacatures. Zo vond hij de muziek die hij wilde. Na zijn studie ontstond het Johann Strauss Orkest en dat werd door het publiek zeer gewaardeerd en uiteindelijk wereldberoemd.
Hij trouwde met Majorie en zij was bij alle optredens aanwezig en was bij de regie. Zijn oudste zoon werkt mee bij het bouwen van alle soorten podia. André speelt de volksmuziek van Johann Strauss sr. en het gaat hem zeer voor de wind, de commercie voerde de boventoon en dan wil je steeds meer én groter.
Het kon niet op, de podia werden groter, het muziekgezelschap werd uitgebreid, de optredens gingen ook door Europa waardoor er meer medewerkers moesten komen. Hoe ver kan het gaan? De schuld bouwde hij op tot € 11 miljoen! Toen moest hij tot groot verdriet zijn Stradivarius verpanden. Australië deed hem de das om door 2 afgekeurde podiumkastelen en 550 medewerkers.
Toch ging hij door met reizen (wat in het bloed zit ....), kon het niet laten. Alleen zonder kastelen, waarop veel commentaar kwam op André.
Maar hij is een doorzetter en kwam er weer bovenop. Hij kreeg verschillende Ordes en wordt bejubeld  tot op de dag van vandaag.
Vooral in zijn eigen stad Maastricht gaat het dak eraf op het Vrijthof (kan dat?)
In mijn eigen collectie vond ik deze elpees uit het verre verleden en hoop dat we nog lang zullen genieten van deze mooie muziek, nu door de concerten van
André Rieu.
Etty Verhees                                         
 
 
 
 
VERSLAG VAN MUSEUMCLUB II  van hun bezoek op 24 april naar Limburgs Museum Venlo.
Tentoonstelling: "50 jaar Evert Thielen"
De ogen van de meester.
 
Wij keken met veel ontzag naar de werken van Evert Thielen. Zeer technisch en kunstzinnig.
Zes veelluiken en zijn complete werken waren te zien in het Limburgs museum.
Zijn werken zijn realistisch, haast fotografisch, zo zag Thielen de werkelijkheid.
Hij maakte zijn verf zelf en schilderde in diverse lagen, zoals de oude meesters het ook deden.
De muziek van Richard Wagner had veel invloed op Evert Thielen. Zo ook de poëzie.
Hij schilderde huiselijke taferelen maar ook veel landschappen. Het is de moeite waard deze tentoonstelling te bezichtigen.
Een uitspraak van hem is: 'Aan de kunst van de Romantiek laad ik me op'.
Lydia van der Gun
 
 
 
 
VERSLAG VAN DE LEZING OVER DE GRAANCIRCELS  DD. 10 APRIL
gastspreekster Ir. N.P. Bovée- Meijn (Pita).
In de ban van de Graancirkels.
 
Pita Bovée vertelt dat ze in Wageningen gestudeerd heeft. Haar vader maakte haar al in 1980, attent op een graancirkel in Engeland. Na een excursie naar Engeland ( in 2011) onder leiding van Bert Janssen, de eerste Nederlandse serieuze onderzoeker, raakte ze zelf ook onder de indruk van de cirkels en ging zich er verder in verdiepen.
Vanaf 1980 worden in Wiltshire en Cornwall de meeste en steeds mooiere cirkels gevonden.
Het (bijna rijpe) graan buigt om en ligt spiraalsgewijs neer. De randen blijven rechtop staan. Mensen zijn heel gevoelig voor het veld in de cirkel. Het blijkt een elektromagnetisch veld dat voor sommigen prettig is, voor anderen juist helemaal niet, maar neutraal blijven kan eigenlijk niet.
Vanuit een vliegtuigje kan je prachtige patronen herkennen. Piloten vertellen dat de cirkels 's nachts of  heel vroeg in de ochtend, in een paar minuten ontstaan. Het gebogen graan blijft liggen tot de oogst en kan dan gewoon meegenomen worden. Er zijn nooit toegangspaden te vinden, die zouden wijzen op mensenwerk.
Behalve in graan komt het ook voor bij andere gewassen en zelfs bij jonge bomen. Het gewas buigt, maar breekt niet en kan dus doorgroeien.
Graancirkels komen over de hele wereld voor. Ze zijn er al sinds mensenheugenis. In Z. Afrika kende men er boodschappen aan toe van de sterrengoden en kreeg zo informatie over klimaat, vruchtbaarheid enz. In onze streken wordt er melding van gemaakt in 800 in Frankrijk en in 1680 in Engeland. De cirkels werden als duivels verklaard. In Scandinavië maken ze er elfensprookjes van.
Overal zijn er stenen om de graancirkels heen gelegd, gebruikt voor rituelen, de zonnekalender enz. In Drenthe staan de hunebedden in het midden van een steencirkel.
Het blijkt dat de graancirkels samen lijnen volgen, de Apollo-Michael axis bijvoorbeeld.        
Op de energie- punten van deze leylijnen vind je ook belangrijke heiligdommen en kerken, lopen pelgrimsroutes en vinden wichelroedelopers vaak aardaders met water. Ze vormen een netwerk over de hele aarde.
Bekijk je de graancirkels van dichterbij, dan blijkt er vaak een wit soort poeder op te liggen. Dit blijkt  koolstof of silicium te zijn. Er zijn talrijke aanwijzingen voor een hitte-effect bij het ontstaan van de cirkels. Vliegen kleven aan de stengel vast. Veranderingen in de stengels zijn te vergelijken met het effect van een magnetron met zijn elektromagnetisch veld. Digitale apparaten doen het binnen de cirkel niet, daarbuiten wel. Er blijkt een soort meteorietstof aan de buitenrand te zitten, wat wijst op iets van buitenaf. Er worden altijd bolbliksems of lichtbollen gemeld. Na de oogst wijst ook de grond op een hitte-effect. Dieren zijn bang voor de cirkels.
De cirkels vertonen steeds mooiere afbeeldingen, maar altijd zijn ze te herleiden tot een samenstelling van verschillende cirkels door elkaar. Het gaat in geometrische figuren en de grootte van de cirkels is steeds in bepaalde getalsverhoudingen, vergelijkbaar met de diatonische toonladder van Pythagoras. Een 17e eeuwse violist kon door met zijn strijkstok te strijken langs de rand van een glasplaat met daarop zand, door de trillingen de mooiste figuren toveren. Hetzelfde gaat ook met water en trillingen. De frequentie bepaalt het patroon.
Dierenhuiden en bloemen laten dezelfde patronen zien. Terugkerend zijn de getallen 2, 3, 5 en verder de begrippen π en φ uit de wiskunde en stelling van Pythagoras. Zo ook de lichaamsverhoudingen van de mens volgens de tekening van Leonardo da Vinci.
Cirkels, verhoudingen, vibratie, frequentie en energie blijken kernbegrippen in de natuur. Op aarde, in mensen, dieren en planten, verwerkt via koolstof, waterstof, stikstof, zuurstof en fosfor.
Het lijkt erop of de cirkels steeds persoonlijker en ingewikkelder worden, maar wel volgens een computergestuurd precisieprogramma. Je ziet ingenieuze mandala-achtige patronen, maar ook dierafbeeldingen, zoals een libelle. Via computers zijn ook vertalingen van boodschappen uit de ruimte opgespoord....
De kosmos wordt gevormd door wiskundige en geometrische natuurwetten voor orde, harmonie en evenwicht.
De lezing nodigde uit tot een levendige discussie.
 

 
VERSLAG VAN DE LEZING DD. 13 MAART 2019
 
Het levensverhaal van Bastiaan Brink en zijn reis rond de wereld
Pianist, filosoof, reiziger, schrijver en olijfoliemaker.  Zo’n veelzijdig persoon, daar wilde ik meer van weten. En met mij waren er nog 74 dames die het slechte (fiets) weer trotseerden. Wij werden zeker niet teleurgesteld.
Wij werden allen persoonlijk welkom geheten door Bastiaan Brink (type ideale schoonzoon).
Het projectiescherm stond al aan en de beelden op het scherm maakten ons nieuwsgierig.
Bastiaan sleurde ons in zijn leven met een filmfragment van een geweldig virtuoos piano-muziekstuk “De duivelssonate“ die hij in dit fragment solo speelde. Daarin voelden wij meteen zijn passie voor de pianomuziek! Hij vertelde ons dat hij later met nog 3 andere muziekkunstenaars heeft opgetreden en o.a. ook in de Grote Kerk in Breda een theatervoorstelling heeft gedaan. In deze voorstellingen hoopte hij zijn droom te realiseren.
In zijn muziek ervoer hij regelmatig momenten van “hoog bewustzijn”.
Hij streefde daar ook naar.
Maar toen gebeurde er iets! Vanuit het niets wilden zijn handen niet meer doen waarvoor zijn hersenen de opdracht gaven. Een neurologische aandoening!
Eerst links en later ook rechts, deden zijn handen niet meer wat zijn hoofd wilde. Een taboe onderwerp onder musici.
Vanuit deze tragiek “van het niet meer kunnen piano spelen” raadden de mensen die dicht bij hem stonden hem aan een punt achter de muziek te  zetten en op zoek te gaan naar andere momenten van “hoog bewustzijn”.
 
Dat werd reizen. Hij bezocht  meer dan dertig landen. In die reizen heeft hij 21 momenten van “hoog bewustzijn “mogen ervaren.
Daarom heeft hij in zijn boek: "Sporen naar de horizon" 21 hoofdstukken geschreven waarin hij die ervaringen heeft proberen vast te leggen.
Wat hij vroeger met noten deed ging hij nu met woorden doen.
Zo’n moment is bv. de ervaringen die hij had in de Goby-woestijn in Mongolië dat het een illusie is dat de horizon dichterbij kan komen. (is tevens het titelblad/foto van zijn boek). Hij probeert de lezer het gevoel te geven het zelf mee te maken! 
Hij vertelt zo boeiend, dat ik mezelf al verheug het boek te gaan lezen.
Na de pauze heeft hij met zes korte toepasselijke muziekfragmenten ook zes fragmenten uit zijn boek voorgelezen, hiermee heeft hij getracht de sfeer weer te geven zoals hij die beleefd heeft. Het is nog nooit zo stil geweest in de zaal!!!
Zijn motto is: "Als je iets wilt bereiken moet je altijd in beweging blijven".
En zo groeide later ook zijn behoefte iets met zijn handen te gaan doen.
Daaruit komt zijn liefde voor de olijfbomen voort. Om de beste olijfolie te gaan maken. Iets wat hem wederom gelukt is.
Het was een prachtige middag. Vele dames kochten zijn boek en enkele ook een blik olijfolie. In de boeken schreef hij voor ieder een persoonlijke               opdracht.
Het boek is ook in de winkel te krijgen “Sporen naar de horizon”
ISBN nr. 9789038924847. Ook zijn de blikken olijfolie te krijgen via zijn site: www.bastiaanbrink.com
Ida Clarijs- van den Goorbergh
 
 
 
 
VERSLAG VAN MUSEUMCLUB  II
DE SCHILDERIJEN IN DE TENTOONSTELLING LAGE LANDEN IN HET MARKIEZENHOF IN BERGEN OP ZOOM
Het Markiezenhof (Bergs: Markiezen’of) is een laatgotisch stadspaleis in Bergen op Zoom in de Nederlandse provincie Noord-Brabant.
Het was de residentie van de heren en later de markiezen van Bergen op Zoom. Nu vinden hier tentoonstellingen en evenementen plaats. Het heeft een imposante voorgevel met rode vensterkorven. Verder zijn er  stijlkamers. Op de bovenste verdieping vindt men alles over de kermis in de middeleeuwen.
Gaat dat zien.
DE LAGE LANDEN
Geen staatsieportretten van vorsten, regenten of krijgsheren in uniform. Maar schilderijen van de gewone mens in het Hollandse landschap. Door schilders als Gerard Bilders, die eerst naar Zwitserland trok voor de bergen en dalen, maar later terug ging naar Holland voor het vlakke land met het donkere eikengroen. Hij schilderde een boomgaard met geiten en een meisje als hoedster.
Zo zagen wij de Lezers van Philip Sadée (1837-1904) Scheveningse vrouwen op een gerooid aardappelveld.
De armoede van de vrouwen is haast tastbaar. Ook de kudde schapen van Mauve. Schilders uit de 17e tot en met de 19e eeuw. Bv. Jacob van Ruisdael, Willem Maris, Jozef Israëls en Anton Mauve.
Deze schilderijen komen van het Rijksmuseum. De schilderijen worden in 5 musea in Nederland tentoongesteld. Eerst in Friesland en nu in het Markiezenhof.
Lydia van der Gun.
 
 
 
 
VERSLAG VAN DE EXCURSIE DD. 27 MAART NAAR HET
ZILVERMUSEUM EN DE ZILVERSMEDERIJ IN SCHOONHOVEN
Het zilvermuseum Schoonhoven opende pas om 11.00 uur, dus konden we wat later vertrekken.
Met blijde zin vertrokken we om 9.30 uur. Het was een mooie tocht door het Zuid-Hollandse landschap. Langs het water met prachtige vergezichten. Zo naderden we de veerboot bij Schoonhoven. De chauffeur die zag dat de boot zou vertrekken, sprong uit de bus en rende naar de veerboot roepend dat ze nog even moesten wachten, want wij wilden ook mee. Helaas stond de bus op de verkeerde weg en moest achteruit naar een andere weg die naar de veerboot leidde.
Na ongeveer tien minuten wachten, konden wij de veerboot op. Het was een prachtig gezicht op het water met zo’n romantische omgeving.
We gingen naar de Zilverstad.
De veerman leidde de bus naar rechts en met volle moed gingen wij op weg in Schoonhoven naar het museum. Wat is Schoonhoven toch groot, maar wij kregen weldra het déja vu gevoel. We hadden waarschijnlijk een afslag gemist. Dan maar weer opnieuw. Zo kwamen we iets te laat aan bij het museum.
Daar was koffie met gebak.
De tentoonstelling ‘Designed bij Nature’ liet ons tafelstukken zien, die letterlijk de natuur in huis haalde. De thema’s waren aarde, lucht en water. Topstukken van het Rijksmuseum, Gemeentemuseum Den Haag en nog nooit eerder getoond bijzonder zilver uit privéverzamelingen.
Vroeger zag ik bij mijn oma een schaal met kunstfruit van aardewerk. Maar hier in het museum zagen wij een inktstel met een meloenvormige inktpot, zandstrooier en een peervormige tafelbel van zilver uit ca. 1773 –ca.1782 (Rijksmuseum).
Gésine Hackenberg, Amsterdam laat groenten en fruit groeien van zilver, waarbij de techniek van de galvano plastiek zowel constructief als beeldend proces wordt gebruikt.          
Kandelabers, 1801 van François Marcus Simons, Den Haag. In een tijd waar diners altijd bij kaarslicht waren, moeten deze sierlijke kandelaars een feest op tafel zijn geweest. Terwijl de kaarsen branden, kunnen de zilveren aren en bloemen voorzichtig meedeinen op de luchtstroming in het huis.
Zo zagen wij cassettes versierd met varens, fruit. Opscheplepels voor vis met een vismotief, taartscheppen enz.
Een juwelenkistje van Isidore de Ridder (1858 -1943). Een geschenk ter gelegenheid van de geboorte van prinses Juliana.
Guido Schram maakte een crocon, dat is een zilveren vaas in combinatie met een krokodillen schedel en Afrikaans paddoek hout als voet. 'Open' is het een vaas, 'dicht' is het een prachtig kunstobject.
Een doos in de vorm van een zwaan, een verguld zilveren kroontje waaraan een insigne met Sint Maarten.
Voor water was een kikkerschaal, een zoutvat met gedreven vissen, schelpen en zeedieren.
Ook kon men in de winkel sieraden kopen.
Verder waren er foto’s van Peter Stuurman van Hollandse landschappen..
En nog veel meer.
Na de tentoonstelling hadden we een lunch. Daarna hebben we nog 2 uur genoten van Schoonhoven. Het statige stadhuis met het carillon, dat om het kwartier luidde. Nog een zilversmederij en leuke winkels in de winkelstraten.
Om 16.00 uur kwam de bus ons weer ophalen en bracht ons weer naar Breda. 
 
 
 
 
 
VERSLAG VAN DE PRESENTATIE DOOR SANDRA VELTOM, DIETISTE, NA DE LEDENVERGADERING, DD. 13 FEBRUARI
 
We beginnen op deze mooie lentedag in een overvolle zaal met de jaarlijkse ledenvergadering. Ook belangrijk natuurlijk om weer van alles op de hoogte te zijn. Ons bestuur is bewonderenswaardig vol elan en mooi om te hebben ....., maar houden we ze ook?? Gegadigden voor opvolging stonden nog niet te springen. Ik ga hier niet verder op in. Mij werd abrupt gevraagd het verslag van de lezing te maken en dat doe ik graag!
 
Diëtiste Sandra van Veltom kwam ons het een en ander vertellen over wat je wel en/of  niet mag eten.
Laat ik beginnen met een persoonlijke ontboezeming: "Ik hou niet van Ont - Hou - Ding!"  Dus nu wat betreft de lezing. Op zich natuurlijk niets mis mee, je steekt er altijd wel wat van op.
Maar op sommige momenten tijdens de lezing waren er heel wat dames het Niet eens met wat er juist Wel goed is voor lichaam en geest. Natuurlijk zijn er onder ons dames die niet zonder een dieet kunnen leven vanwege gezondheidsproblemen, ik noem bv. allergie voor melk, noten, cholesterol.
Hoe leuk en gezellig was het dat we op deze dieetmiddag begonnen met ‘n appelflapje bij de koffie/thee! Gelukkig was het maar ‘n kleintje volgens Sandra. (maar wel lekker)
 
Quiz! Sandra had een quiz samengesteld. Eerst de vragen en daarna de antwoorden besproken.
Eten we wel gezond - niet te veel? Op oudere leeftijd weet je wel wat gezond is (verse groenten, blaadje sla, wortels), niet te vet, verandering van spijs doet eten, bv. aardappels, pasta, rijst.
En onze magen zijn gekrompen, dus eet je zo wie zo al minder.
Bij de 2 ziektes dachten de meesten aan diabetes, hetgeen erg in de belangstelling staat.
Maar hartfalen komt vaker voor. Ik gaf ook nog kanker aan hetgeen momenteel in opkomende aantallen beangstigend is, maar daar ging Sandra niet op in.
      
Dat 60% van de mensen overgewicht hebben verwonderde mij eerlijk gezegd niet, kijk eens goed om je heen als je in de stad loopt.
Dikke billen en heupen zijn niet erg, dan kun je tegen ‘n stootje.
De schijf van 5.
Over heel de schijf bekeken zullen degenen met koolhydraten- en cholesterol problemen, goed moeten uitkijken en weten wat ze wel of niet mogen/kunnen eten zoals groenten en fruit, zetmeel, alledaagse producten.
Heb je melkallergie moet je oppassen met melk en melkproducten.
Eiwit en vetten zit in vlees, eieren, noten, margarine (vol of halfvol) idem met roomboter. Komen we bij de dranken, ha ha er wordt geen alcohol bedoeld want dat is niet goed ..... waarop er een woest geroezemoes door de zaal klonk van "blijf van mijn glaasje port, advocaatje, of wijn af" (het moet wel leuk blijven in het leven, het duurt maar even!).
Wat heb je per dag nodig? 250 gr. groenten, 2 stuks fruit, 3 à 4 sneetjes brood (liefst volkoren) 3 à 4 aardappels, pasta of rijst, 1 x vis in de week. Dit lijstje zal voor niemand kloppen, want voeding is zo persoonlijk.
Wat wel heel belangrijk is, is de hoeveelheid vocht per dag (vooral voor de poeperij!!).
Voor alles geldt eigenlijk doe het met mate en stop het "tussendoortje" terug in de kast....? Bewegen is zeker een must voor de stofwisseling. Tussen de middag warm eten is beter dan ‘s avonds, want dan ga je lekker televisie zitten kijken en ligt het hele systeem in je binnenste stil. Na het eten ‘s middags ga je lekker even ‘n wandeling maken. Goed bezig!
Er kwamen vragen: heeft goed eten en dementie iets met elkaar te maken?  Nee hoor .
Kun je botontkalking voorkomen? Nee, maar je kunt het misschien wat uitstellen met goed en gezond eten en te bewegen.
 
Extra vitamines eten? Ja, vooral Vitamine D3, het hele jaar door. Het zit vooral in vis en alle boters en vette producten, gelukkig niet in fruit.
Mag ik mijn glas rode wijn hebben? Oh nee. Niet goed, wel lekker.
Ieder etmaal een eimaal? Dat mag, maar denk aan je cholesterol.
Wat helpt als ik moe ben? Ook dan is Vitamine D3 een optie, maar gebruik wat minder energie, helpt ook, en neem op tijd ‘n time-out.
Toen was het tijd voor de duurzaamheid. Ja, dan zou je het beste vegetariër of veganist kunnen worden, want we moeten met z’n allen van het vlees en vis en kip af en aan het plantaardig eten!? (kwestie van wennen) en koop niet meer dan je nodig hebt.
Let op de houdbaarheidsdatum waarvoor afkortingen op de verpakkingen staan, bv. TGT = te gebruiken tot. THT = tenminste houdbaar tot.
Let daar goed op.
Waarschuwing: wees voorzichtig met kip, te lang bewaard is kippenvlees gevaarlijk voor de gezondheid. Zo ook filet américain: is rauw vlees met kruiden. Ook kwark moet je na de THT datum niet meer eten.
Bewaaradvies in de diepvries: brood: 1 maand, groenten 1 jaar, vlees
½  jaar. (groenten moeten eerst geblancheerd worden), gesneden fruit
2 dagen in de koelkast (4*-7*).
Al met al moeten we het lekkers laten staan: bv. kopje koffie/thee met bonbons of cake, in de middag het borreltje met iets lekkers erbij, het warme eten met vlees/kip of vis met ‘n glaasje wijn en ‘n toetje???
Ik hoorde vanmiddag voor het eerst dat varkens- schapen, herten- hazen- en geitenvlees ook onder roodvlees valt, raar! Kip en ander gevogelte is wit vlees. *
 
Dames, ik wens u allen veel sterkte in de strijd om uw gewicht in evenwicht te houden en in goede banen te lei(ij)den.
Etty Verhees  
 
* Roodvlees is het vlees van zoogdieren       Witvlees is het vlees van gevogelte
 
 
 
 
VERSLAG VAN MUSEUMCLUB II
 
Vrijdag 14 december 2018
De eerste keer dat we samen de Kunsthal in Rotterdam bezochten was daar de expositie 'Actie en Reactie'. Wij zagen veel lichtbeelden in donkere ruimten, een doolhof dat bestond uit gespannen draden die de paden aangaven door reactie van licht in een donkere ruimte. Je mocht daar met 2 personen in. Verder spiegels, die ook een eindeloze ruimte boden met veel diepten en nog veel meer.
Er was ook een expositie over het totale werk van Hugo Claus schilderstukken, beelden, gedichten.
Rotterdam was voor enkele dames erg veranderd: vooral het nieuwe station. Het was een leerzame en gezellige dag.

Vrijdag 18 januari gingen wij naar 's-Hertogenbosch waar wij het werk van
Jan Sluyters en Jeroen Bosch bewonderden, zie het verslag van Ans van den Ende in het maandbericht van maart 2019.
Museumclub II bezocht eveneens deze tentoonstelling.

25 februari 2019 bezochten wij het Mauritshuis naar aanleiding van de herdenking van Rembrandt Harmenszoon van Rijn, die 350 jaar geleden overleed.
Wij zagen vooral zelfportretten en tronies (karakterkoppen).
 
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp trok veel aandacht. Het leek erop dat je er zelf aanwezig was. Rembrandt schilderde het toen hij 26 jaar was.
Het loflied van Simeon was ook heel mooi. Rembrandt was  25 jaar toen hij dit schilderde.
Verder waren er ook schilderstukken, die niet door Rembrandt gemaakt zouden zijn.
Wij zagen ook het Puttertje van Carel Fabritius, het meisje met de Parel van Johannes Vermeer en de Stier van Paulus Potter.

Hierna maakten we een citytour met lijn 16 naar de haven alwaar we wandelden naar een strandtent voor de lunch.
Weer wandelend over de boulevard naar lijn 11 die ons naar het Hollands Spoor bracht. Wij waren voldaan over deze dag.
20 maart gaan we naar het Markiezenhof in Bergen op Zoom voor Hollandse landschappen.
Lydia van der Gun.
 
 
 
VERSLAG VAN DE NIEUWJAARSBIJEENKOMST DD. 9 JANUARI
 
We hadden er kennelijk zin in, want maar liefst 99 leden waren gekomen om elkaar het goede toe te wensen voor dit nieuwe jaar. Een gezellige binnenkomst met koffie/thee/lekkers in een nog in kerstsfeer versierde "Blaker".
Zoals in de aankondiging door Ineke Badura al benoemd hadden we "een piepjong seniorenorkest" uitgenodigd  "De Mollies Jazz Bunch" en zij hadden hun instrumenten al klaar staan. Toen ze begonnen zat de stemming er meteen in.
De naam de Mollies is een link naar de oprichter van de band Jacques Mol. Naast de muziek van de klassiekers is de band ook actueel en zij speelden muziek uit de net nieuw uitgebrachte film van Laurel en Hardy (de Dikke en de Dunne).
Geweldig hoe deze mannen, toch niet meer zo piep, met verve hun instrumenten bespeelden.
In de pauze proostten we met een glas prosecco op het nieuwe jaar.
 
Ineke had haar best gedaan en bracht een enorme hoeveelheid gevarieerde hapjes op tafel. Dat alleen al verdiende applaus. Alles zag er heel feestelijk uit.
Ook na de pauze speelde de band en uiteindelijk wisten ze niet meer van ophouden en gingen na weer een heel korte pauze gewoon door.
Ik denk te mogen zeggen dat we het jaar goed begonnen zijn.
Netty
 
 

 
TERUGBLIK OP DE EXCURSIE NAAR GOUDA DD. 30 JANUARI
Het was even schrikken, er zou een flink pak sneeuw vallen met alle gevolgen van dien.
Maar we zijn niet klein te krijgen en gingen 30 januari met goede moed om 9.30 uur vanaf de Poelewei naar Gouda.
Er was een goede stemming in de bus.
De reis verliep voorspoedig en weldra, nog voor 11.00 uur, reden we Gouda binnen.
Wat mooi is Gouda met zijn prachtige gevels en grachten.
De bus stopte dicht bij het museum. En na even wachten gingen de deuren open en wandelden we naar het restaurant voor een heerlijk kopje koffie met een frisse appeltaart/met slagroom. Daarna waaierden de dames uit naar verschillende afdelingen van het museum.
We liepen langs de Goudse schutters en hun schuttersstukken door Lucas de Jong. Ook Ferdinand Bol, een leerling van Rembrandt had een vrolijk en zwierig schuttersstuk gemaakt in 1653.
En zo waren er nog meer niet Goudse schilders.
 
Het museum was eerst een Gasthuis in de veertiende eeuw.
De ’heer Peter’, de ‘paap’ bediende het altaar.
Nadat de geuzen bezit namen van Gouda, bood de kapel tijdelijk onderdak aan de protestanten. Daarna kerkten er gelovigen van verschillende gezindten. Tegenwoordig huist er een voor Nederland unieke collectie zestiende-eeuwse altaarstukken. Uniek omdat ze de Beeldenstorm hebben overleefd.

Zware branden van 1361 en 1438 troffen het gasthuis, gelukkig werd het gasthuis steeds weer opgebouwd. In de zestiende eeuw werden hier de pestlijders opgevangen en verzorgd.
Een eeuw later kwam er een eigen apotheek, die later ook de stadsapotheek werd. De ruimte naast de apotheek is nu ingericht als Depot Schatkamer: duizenden historische voorwerpen die voorheen achter slot en grendel waren opgeslagen, zijn nu te bewonderen.
De stadsmaquette toont Gouda in 1562. Toen was Gouda nog steeds Rooms katholiek met al zijn kloosters. Er staat een kasteel van Gouda. De St. Janskerk wordt weer opgebouwd nadat hij 10 jaar eerder vernield werd door een grote brand.
Verder heeft het museum een prachtige collectie negentiende- en vroeg twintigste-eeuwse Hollandse en Franse Schilderkunst.  Bijvoorbeeld van de Haagse School en de School van Barbizon.Schilders als Fantin-Latour, Daubigny, Redon, Tholen, Weissenbuch en Israëls, de voorlopers van de impressionisten.
Museum Gouda heeft ook een keramiekcollectie met prachtige serviezen,  en vazen van Colenbrander.
In zaal 4 t/m 7 zijn 25 werken van Goudse kunstenaars gepresenteerd uit de Salon 2019.
In de beeldentuin van het museum kan men de ‘ezel’ van Tom Claessen, beelden van Andy Goldsworthy, Adriaan Rees en Hieke Luik bewonderen.
 
Nadat we dit alles bewonderd hadden, namen we rust voor de lunch in het museum restaurant.
Tenslotte gingen we naar de St. Jan van Gouda. 
De rode loper was uitgelegd. We kwamen in een serene rust.
We bewonderden de kerkbanken, de preekstoel, met de audiotour werden we rondgeleid en konden we de schatten waaronder de prachtige glas in lood ramen (de glazen) bekijken.
In het koor waren glazen, die over het leven van Johannes de Doper en Jezus gingen.
72 Gebrandschilderde ramen waren er.
Teveel om ze allemaal in de tijd die we nog hadden te zien.
 
Om 15.00 uur vertrokken we weer naar Breda. Verzadigd van alles (kunst en versnaperingen) die we tot ons genomen hadden, kwamen we ongeschonden maar voldaan in Breda aan.
Dank reisleidsters tot de volgende excursie.
Lydia van der Gun.

.
 
MUSEUMCLUB I
VERSLAG VAN 2 BEZOEKEN
Woensdag 16 januari.
Het begon een beetje te kriebelen, we wilden weer een museum bezoeken en we zochten een niet voor de hand liggende tentoonstelling op, nl.: "Relieken" in het Catharijneconvent  in Utrecht.
Met de herinnering nog aan vroeger dat je een relikwie tegen je mond aangedrukt kreeg op bepaalde Kerkelijke feestdagen (Bah,bah!) waren wij zoveel jaren later toch benieuwd hoe dat we deze tentoonstelling zouden ervaren. Maar hij was fascinerend .... een ongekende variëteit aan krachtige relieken.
Van de schoenen van de reus van Rotterdam (maat 62), een huisaltaar met een haar van Maradonna, splinters uit de doornenkroon van Jezus, tot zand en stenen uit het Heilig Land.
Je stond verbaasd van de meest bijzondere relieken uit verschillende tijden, culturen en religies.
Van schitterend tot onooglijk, van imponerend tot ontroerend.

Er waren ook persoonlijke relieken, die mensen hadden uitgeleend aan het museum, voorwerpen die ze koesterden, een sieraadje van een overleden moeder, as in een klein zilver urntje van een overleden baby, prachtige foto's van een speciale vakantie.
Na de lunch, hebben we nog een wandeling gemaakt door het mooi verlichte Utrecht en via het  verbouwde Hoog Catharijne waren we op tijd bij de trein.
 
Donderdag 7 februari
Al heel veel weken wordt er reclame gemaakt om de dubbele tentoonstelling te gaan bezoeken van 2 Brabantse kunstenaars in het Noord-Brabants Museum in Den Bosch.
"De wilde jaren" van Jan Sluijters (waar ik iets meer over wil vertellen) en "Uit de stal van Bosch".
Daar moesten we echt naar toe. En we waren niet alleen. Het was heel druk. Maar wat was het de moeite waard.
Jan Sluijters schilderde beslist niet onverdienstelijk toen hij nog heel jong was. Bekend waren zijn huiselijke taferelen, zijn schitterende portretten en kinderportretten. Ze waren zó mooi dat hij zelfs de prestigieuze Prix de Rome kreeg uitgereikt met bijbehorende prijstoelage. Daarmee ging hij naar Parijs en naar Italië.
Vooral in Parijs experimenteerde hij met de kunststromingen die hij daar leerde kennen, van neonimpressionisme naar fauvisme, met een vleugje kubisme en pointillisme. Hij maakte kennis met heel veel kunstenaars, zijn werk veranderde, evenals zijn kleurenpalet. Hij ontwikkelde zich onder invloed van de avant-garde tot een toonaangevende modernist.
Maar hier in Nederland vond de jury het maar niets, zijn prijstoelage werd gestopt. Een van zijn mooiste doeken Bal Tabarin werd zelfs aanvankelijk geweigerd in het Stedelijk Museum. Maar die tijd is al lang voorbij. Hij wordt nu bejubeld én terecht...... het is een fantastische kunstenaar. Als je in de gelegenheid bent, zal ik deze tentoonstelling zeker aanbevelen.
Het duurt nog tot 7 april 2019.
Ans van de Ende