Ga naar homepage Koninklijk NVVH-Vrouwennetwerk
  • AFDELING ZOUTELANDE
Zoutelande
Artsen Zonder Grenzen 23-01-2020

Donderdag 23 januari: Artsen zonder Grenzen.

Met ongeveer 35 dames kwamen we luisteren naar Wouter van Empelen. Hij is gepensioneerd “Head of Mission” van Artsen zonder Grenzen (AzG) en heeft geen medische achtergrond. Hij was vroeger parachutespringinstructeur! Onverschrokken dus…. Vanaf 1990 werkt hij voor AzG. Hij heeft in veel conflictgebieden gewerkt en ondanks zijn pensioengerechtigde leeftijd kunnen ze nog steeds een beroep op hem doen. Hij begon te vertellen…

In 1971 is in Frankrijk Médicins Sans Frontières opgericht. Het is ontstaan uit onvrede over de gang van (medische) zaken tijdens de Biafra oorlog. In 1984 heeft Jacques de Milliano (uit Breskens) de Nederlandse tak opgericht: Artsen zonder Grenzen. In 1999 heeft de organisatie de Nobelprijs voor de vrede gekregen, vanwege hun humanitaire pionierswerk in vele continenten.  Artsen zonder Grenzen is wereldwijd in ongeveer 80 landen actief.  Het doel van AzG is alle mensen in nood te helpen, van wie de gezondheid bedreigd wordt. Wat dit inhoudt staat in het Handvest, een soort reglement met vier belangrijke punten: 

1.AzG geeft hulp aan mensen die in nood zijn geraakt door natuurrampen, oorlogen of burgeroorlogen. Daarbij wordt geen onderscheid gemaakt naar huidskleur of godsdienst.

2.AzG is neutraal. Dat wil zeggen dat de organisatie geen partij kiest. AzG kent geen vrienden of vijanden. In een oorlogsgebied wordt geprobeerd alle slachtoffers zo goed mogelijk te verzorgen.

3.De medewerkers werken alleen voor de gezondheid van de mensen in nood. Ze bemoeien zich niet met andere zaken, zoals tot welke partij een slachtoffer misschien hoort.

4.De medewerkers van AzG moeten zelf bepalen of ze het veilig vinden om ergens te werken. Bijna alle medewerkers zijn vrijwilligers. Dat betekent dat zij geen salaris voor hun werk krijgen. Zij krijgen in het projectland een vergoeding voor eten, drinken en wonen en een onkostenvergoeding in geld.

De medewerkers krijgen, als ze terugkomen uit conflictgebied, psychologische begeleiding. Dit om de verschrikkelijkheden die ze hebben meegemaakt te kunnen verwerken. Na de pauze vertelde Wouter over Ebola.  Deze zeer besmettelijke ziekte vergt nog steeds veel slachtoffers, nu in Oost Congo. Zieke mensen kunnen andere mensen besmetten via direct contact met bloed, ontlasting, urine, sperma, braaksel en zweet. Wouter heeft in West Afrika in zo’n gebied gewerkt. Hij had daar veel foto’s gemaakt, waar hij veel bij kon vertellen. Uit een tas kwam beschermende kleding tevoorschijn: gele plastic overall, bril, handschoenen. Dit ging de zaal rond. De gele overall wordt na gebruik verbrand. De andere attributen met ook nog laarzen worden schoongemaakt en met chloor behandeld. Er is een strak protocol voor aan- en uitkleden van de beschermende kleding. Bij een heel klein “lekje” kun je al besmetting oplopen. De incubatietijd van Ebola is 21 dagen. Verhoging, koorts, is een eerste teken dat je besmet kan zijn, daarom wordt verschillende keren per dag de temperatuur gemeten van de vrijwilligers en personeel. Door de foto’s werd het een boeiende en indrukwekkende lezing. Als laatste werden we verzocht de op de tafel liggende enquête formulieren in te vullen. Ze kunnen nog steeds donateurs gebruiken! Wouter kon weer terug naar Castricum.

Ria Vermazen-Koppejan    





KONINKLIJK NVVH-VROUWENNETWERK
Postbus 11 | 3410 CA Lopik | tel. 06-51982065 | Kantoor: centraalbureau@nvvh.nl | Internetsupport: support@nvvh.nl | © NVVH 2020